
Σήμερα Πέμπτη 19/12/2024, το Γ’1 του 5ου Γυμνασίου είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει ένα πραγματικά ενδιαφέρον και ουσιαστικά διαδραστικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα από το Smashed Online Greece. Οι μαθητές μας παρακολούθησαν την ιστορία τριών εφήβων που ο καθένας ζούσε σε διαφορετικό οικογενειακό περιβάλλον από τον άλλον, είχε διαφορετικούς στόχους στη ζωή του, είχε κάνει διαφορετικές επιλογές, όμως συναντήθηκαν γιατί επέλεξαν τον ίδιο τρόπο εκτόνωσης: το αλκοόλ. Όλοι τους καταπιεσμένοι από το οικογενειακό, το σχολικό, το κοινωνικό περιβάλλον ή και από τις προσωπικές τους αδυναμίες έψαχναν μια διέξοδο και τελικά βρήκαν την ίδια αδιέξοδη διέξοδο: το αλκοόλ.
Τους παρακολούθήσαν σιγά σιγά, βήμα βήμα, να χάνουν το δρόμο τους, να ξεμακρύνουν από τα όνειρά τους, να απογοητεύουν τον εαυτό τους και τους ανθρώπους που τους αγαπούσαν, να κινδυνεύουν να χάσουν τα όνειρά τους και το μέλλον τους, ακόμη και την ίδια τους τη ζωή, εξαιτίας αυτής της επιλογής τους, εξαιτίας του αλκοόλ. Προβληματίστηκαν πάνω στην ιστορία τους, απάντησαν άμεσα σε ερωτήματα που μας τέθηκαν σε πλαίσιο συγχρονίας, μέσω του διαδραστικού πίνακα και είχαν την ευκαιρία να ………. συνομιλήσουν με τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της ταινίας σα να είχαν τηλεφωνική επικοινωνία μαζί τους μέσω βιντεοκλήσης. Τους ρώτησαν πράγματα που ήθελαν και έμαθαν από αυτούς αλλά και από όλο το πρόγραμμα πολλά. Ήταν αυτό το δίωρο, ένα μάθημα ζωής, όπως παραδέχτηκαν οι μαθητές τόσο στη συντονίστρια της δράσης, τη φιλόλογο του σχολείου μας, Β. Στεργίου, όσο και στη διευθύντρια του σχολείου Κ. Ντίκογλου, που πρόθυμα αποδέχεται κάθε πρόταση για εποικοδομητική συνεργασία του σχολείου με άλλους φορείς.

Το δίωρο, λοιπόν αυτό τους προσέφερε πλούσια γνώση και προβληματισμό μέσω των εμπειριών άλλων. Έμαθαν ότι είναι παράνομη η αγορά και η πώληση αλκοόλ πριν τα δεκαοχτώ, ότι οι συνέπειες της χρήσης και της κατάχρησής του είναι εγκληματικές τόσο για τον ίδιο τον πότη όσο και για τους άλλους. Κατανόησαν ότι το αλκοόλ δεν είναι σε καμιά περίπτωση λύση, ότι η εμπιστοσύνη είναι κάτι που κερδίζεται με κόπο και δεν πρέπει να προδίδεται. Κατάλαβαν ότι δυστυχώς ως έφηβοι είναι πολύ ευάλωτοι στις αρνητικές επιρροές, αν δεν έχουν ισχυρούς στόχους και αξίες υψηλές. Είδαν ότι πάντα υπάρχουν προειδοποιήσεις από τους άλλους, ώστε να μην αποπροσανατολιστεί ο έφηβος αλλά δύσκολα το συνειδητοποιεί. Το συνειδητοποιεί μόνο όταν συμβεί κάτι πολύ κακό στον ίδιο ή στους άλλους γύρω του. Και για να το συνειδητοποιήσει χρειάζεται – εκτός από το πάθημα – να του μιλήσει κάποιος με ενσυναίσθηση και όχι κουνώντας του το δάκτυλο. Γι’ αυτό πρέπει να μάθουμε τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να θέτουμε τις ερωτήσεις, ώστε να τον οδηγήσουμε να δει μόνος του την αλήθεια, να πάψει να την ωραιοποιεί και να την παραδεχτεί, ώστε να τη διορθώσει. Αυτό είναι ευθύνη όλων ημών, των γονέων και των δασκάλων. Όλη αυτή τη γνώση των μαθητών μας μάς την πιστοποίησε η συζήτηση που ακολούθησε καθώς και το ερωτηματολόγιο αποτίμησης της δράσης που κλήθηκαν να απαντήσουν.


