Tην Πέμπτη 16/05/2024, πραγματοποιήσαμε για δεύτερη φορά επίσκεψη στο Κέντρο Βυζαντινών Αρχαιοτήτων «Ιουστινιανός» στα Νέα Φλογητά Χαλκιδικής. Η πρώτη μας επίσκεψη ήταν κατά την περσινή σχολική χρονιά και ο ενθουσιασμός μας ήταν τόσο μεγάλος που πυροδότησε την επιθυμία μας όχι μόνο να το επισκεφτούμε ξανά αλλά και να υλοποιήσουμε πρόγραμμα εξωσχολικών δραστηριοτήτων σχετικό με το συγκεκριμένο Κέντρο, το οποίο αποτελεί το νέο πρόσωπο του μετοχίου της μονής του Αγίου Παντελεήμονα, ένα μετόχι που στην πορεία της Ιστορίας λειτούργησε με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους: από μετόχι του Αγίου Όρους σε τόπο σωτηρίας ασθενών και αναξιοπαθούντων μέχρι τόπος δυνάμεων κατοχής και βασανιστηρίων αλλά και διάσωσης, προαγωγής και προώθησης πολιτισμού!
Την ευκαιρία να ασχοληθούν με την πορεία του συγκεκριμένου μετοχίου είχαν οι μαθητές του Γ3 και του Γ4 του σχολείου μας, που μελέτησαν μαζί με τις συντονίστριες – φιλολόγους του σχολείου μας, Ε.Πετρομελίδου, Α.Μαλαμούδη και Β.Στεργίου, την ιστορία και την εξέλιξή του μέσα στον χρόνο από την αρχή της ίδρυσής του μέχρι την τελική του σήμερα μορφή ως Κέντρου Βυζαντινού Πολιτισμού «Ιουστινιανός». Η κατανόηση όμως της ιστορικής πορείας δεν μπορεί να αρκεστεί μόνο στην εξ αποστάσεων μελέτη αλλά απαιτεί και αυτοψία. Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο, σήμερα μαζί με την υποδιευθύντρια του σχολείου, Α.Κλούρα, μεταβήκαμε στα Νέα Φλογητά για να δούμε από κοντά τον τόπο με τα πολλά πρόσωπα και να συναντήσουμε ειδικούς επιστήμονες αλλά και ανθρώπους της περιοχής που με πολλή αγάπη υπηρετούν τον τοπικό πολιτισμό και προσπαθούν να τον διατηρήσουν και να τον κληροδοτήσουν στις επόμενες γενιές.
Οι μαθητές μας είχαν συντάξει σχετικό ερωτηματολόγιο προκειμένου να ολοκληρώσουν την εικόνα που είχαν διαμορφώσει για το μετόχι αλλά και να επιβεβαιώσουν ιδίοις όμμασιν και ωσίν τη σπουδαιότητά του για τη σύγχρονη τοπική κοινωνία. Παρά τη βροχή ήταν εκεί μαζί με τους αρχαιολόγους και η πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου Νέων Φλογητών, κ. Φωτεινή Ιωαννίδου, τα μέλη, κυρίες Κική Μαυρομιχάλη, Τασία Τιφτικίδου, Ειρήνη Μαστοράκη και Βασιλική Μαυρίδου, οι οποίες μας υποδέχτηκαν πολύ θερμά, με ζεστά χαμόγελα, αναμνηστικά δώρα και έναν πλούσιο μπουφέ με χειροποίητα εδέσματα αλλά πάνω από όλα με μεγάλη όρεξη να μοιραστούν μαζί μας τη γνώση τους, την προερχόμενη από τις επιστημονικές μελέτες και από τις αφηγήσεις των προγόνων τους. Είχαμε την τύχη να συναντήσουμε και την έγκριτη φιλόλογο κυρία Αποστολία Φωτιάδου, που για πολλά χρόνια είχε διατελέσει Σύμβουλος Φιλολόγων Νομού Σερρών. Οι μαθητές κρέμονταν κυριολεκτικά από τα χείλη τους. Μας αφηγήθηκαν ιστορίες από τότε που ήρθαν οι πρόσφυγες πρόγονοί τους από τα Φλογητά της Καππαδοκίας αλλά και από τα δικά τους παιδικά χρόνια και το ρόλο που έπαιζε το μετόχι στη δική τους καθημερινότητα, από την εποχή της αίγλης του ως την παρακμή του αλλά και την τελευταία «ανάστασή» του με την επανάχρησή του σε Κέντρο Βυζαντινού Πολιτισμού. Η τοπική ιστορία
Η τοπική ιστορία όμως δε μίλησε στους μαθητές μας μόνο διά στόματος των τοπικών παραγόντων αλλά και μέσω των αρχαιολογικών ευρημάτων που φυλάσσονται στο μουσείο και των αρχαιολόγων και συντηρητών έργων τέχνης που στελεχώνουν το Κέντρο. Μας έδειξαν πώς ακριβώς γίνεται η συντήρηση κεραμικών, χειρογράφων αλλά και εικόνων. Οι μαθητές μας ενθουσιάστηκαν από την υπομονή και την επιμονή των ανθρώπων αυτών που καταφέρνουν να αναστήσουν το παρελθόν! Αυτό όμως που τους ενθουσίασε περισσότερο ήταν η εξαιρετική αίθουσα προβολής. Στην αίθουσα αυτή είχαν την ευκαιρία να ξεναγηθούν στον προθάλαμό της, μέσω ενός διαδραστικού πίνακα και μιας έκθεσης όπλων του 1821, στην τοπική ιστορία και στη συνέχεια να απολαύσουν μια ταινία animation αφιερωμένη στον δικό μας ήρωα, τον Σερραίο Εμμανουήλ Παπά, τον ήρωα που ξεκίνησε την επανάσταση στη Χαλκιδική, τον ήρωα που οι μαθητές μας έπρεπε να μεταβούν στη Χαλκιδική για να μάθουν για το έργο του! Μια ταινία πραγματικά διδακτική, μια ταινία που προβαλλόμενη από μια οθόνη που καταλάμβανε τους τρεις από τους τέσσερις τοίχους της αίθουσας έδινε την εντύπωση ότι και οι θεατές ήταν μέρος της. Ήταν σα να ήμασταν κι εμείς εκεί στο 1822 και πολεμούσαμε μαζί τους, βιώναμε μαζί τους όλο τον πόθο για ελευθερία, το πάθος, τον πόνο. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την εμπειρία τη σημερινή είναι λίγο. Δεσμευόμαστε να την επαναλάβουμε και τις επόμενες χρονιές..
