21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ημέρα Σάββατο, το σχολείο κλειστό. Κι όμως εμείς είπαμε να μην κλείσουμε την πόρτα στην ποίηση, γι’ αυτό ήδη από την Πέμπτη αναζητήσαμε τρόπους για να τη συναντήσουμε.
Το Γ’4 αφιέρωσε με τη φιλόλογό τους, Βασιλική Στεργίου, ένα δίωρο και χωρισμένο σε τέσσερις ομάδες, μελέτησε ποιήματα για την ποίηση σπουδαίων ποιητών, εξέφρασε η κάθε ομάδα τη δική της άποψη για την ποίηση και στο τέλος έγραψαν τα δικά τους ποιήματα η κάθε ομάδα.
Μίλησε στις ομάδες για την ποίηση ο Σεφέρης και ο Εμπειρίκος, ο Ελύτης και ο Ρίτσος, ο Βρεττάκος και ο Λειβαδίτης, ο Παλαμάς και ο Σινόπουλος. Οι μαθητές και οι μαθήτριες εμπνεύστηκαν από τις απόψεις τους για την ποίηση, προσπάθησαν να τις ερμηνεύσουν και έδωσαν τις δικές τους τοποθετήσεις:
- Η ποίηση για μας είναι μέσο διαφυγής από την καθημερινότητα και τη ρουτίνα.
- Η ποίηση είναι μέσο επικοινωνίας, έκφρασης συναισθημάτων και αντικαθρέπτισμα του χαρακτήρα του δημιουργού της.
- Η ποίηση είναι δημιουργικότητα, άλλος τρόπος σκέψης, πεδίο ελεύθερης έκφρασης απόψεων και ανησυχιών του ποιητή.
- Η ποίηση είναι ελευθερία, αγώνας και ένα πρωτότυπο μέσο μεταλαμπάδευσης ιδεών και προβληματισμών στην κοινωνία.
Στη συνέχεια αναμετρήθηκαν και οι ίδιοι με τον ποιητικό λόγο δίνοντας τις δικές τους δημιουργίες.
| Ομάδα Α’ | Ομάδα Β’ |
| Ένα χαμόγελο η αγάπη, Ένα βλέμμα ζεστό, Μια λέξη γλυκιά Που μες απ’ την καρδιά τη λες. Ένα μπουκέτο με λουλούδια η αγάπη, Μια ζεστή αγκαλιά, Η καυτή σου σοκολάτα Ακόμα και μια ζωγραφιά | Λεύτερος κανείς γεννιέται Και λεύτερος πεθαίνει Όταν στον δρόμο της αιχμαλωσίας δεν οδεύει Η λευτεριά κυριαρχεί Για να έχουμε αρμονία σ’ ολόκληρη τη γη. |
| Ομάδα Γ’ | Ομάδα Δ’ |
| Αγαπημένη μου πατρίδα Σαν εσένα άλλη καμία Στο χώμα πατούσα Για την πατρίδα ξενυχτούσα Για σένα σκληρά θα πολεμούσα Την λαμπρή σου ιστορία ποτέ δε θα ξεχνούσα. Με την καρδιά σε σένα κάθε φόβο ξεπερνώ Και μεγάλα κατορθώματα των Ελλήνων εκτιμώ Την γαλανόλευκη σημαία στον ουρανό υψώνω Με σεβασμό το ανάστημά μου ορθώνω Για την πατρίδα τη ζωή θα αφιερώνω και μέχρι τέλους θα την καμαρώνω. Η πορεία σου αιώνια παραμένει Και το δοξασμένο σου παρελθόν όλος ο κόσμος θα μαθαίνει. | Τα ελληνικά στρατεύματα με θάρρος και πυγμή Στον πόλεμο ορμάνε χωρίς επιστροφή Μάχονται στα βουνά μέρες, μήνες, χρόνια Την ελευθερία ψάχνοντας στα χιόνια. Ξεψυχώντας για μια ειρήνη ελληνική Άδικη, γεμάτη έρωτα κι οργή, Ήρωες του ’40 και του ’21 Παλέψανε για να πεθάνουμε στα Τέμπη και στα …. Τρένα. |
